เฮ้อออ ไม่ได้อัพบล๊อคซะนาน

จริงๆ กะจะไม่อัพแล้วนะ การอัพบล๊อคแล้วพูดถึงเรื่องของตัวเอง มันก็โอเค

 แต่บางครั้ง เราพาดพิงถึงคนอื่น เราไม่สามารถรู้ได้หรอกว่า เจ้าตัวเค้าเอง รู้สึกอย่างไร

ที่ไม่อยากอัพเพราะว่า เดี๋ยวพาดพิงปุ๊บ ก็มีคน ไม่พอใจปั๊บ 

แต่วันนี้ก็จะเป็นอีกวันที่มีการพาดพิงถึงคนอื่น 5555+

 วันศุกร์ที่ 18 รู้สึกตัว ตอนเที่ยงๆ เพื่อนโทรมา เรื่องที่นัดกันไปที่รร.เก่า

ว่าจะไปอบรมน้องซะหน่อย (น้องๆมันเกเร) ไปถึงแล้ว ไอเจ้าตัวเกเร มันดันรีบหนีกลับบ้านซะก่อน

ก็เลยได้นั่งคุยกับ น้องๆ เด็กดีทั้งหลาย พูดเรื่องการเรียนบ้าง เรื่องการใช้ชีวิตบ้าง

คราวนี้เรารู้สึกเหมือนกับว่า เราเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว รู้กาละเทศะมากขึ้น วางตัวถูก

เดี๋ยวนี้ไม่เข้าใจ เด็กสมัยนี้ แรงกันเหลือเกิน  = = น้องมันเล่าให้ฟัง ว่าคนนู้นไป...กะคนนี้

มันกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วหรอ  เด็กมอหนึ่ง นุ่งกระโปรง เลยหัวเข่ามาเยอะมากก ขนาดไม่ได้สังเกต ยังเห็นขาอ่อนๆเลย - -

เพื่อนผมมันก็ได้เล่านิทานเรื่องนึงให้น้องๆฟัง ผมจะเล่าในที่นี้ให้เป็นวิทยาทานกับทุกคนละกันนะ เรื่องนี้ อาจจะมีใครเคยได้ยินได้อ่านกันมาบ้างแล้ว มันชื่อเรื่องว่า "ลาแก่ และบ่อดิน" ผมจำไม่ได้แล้วว่าใครเขียน แต่ไม่ใช่คนไทยนะ เค้าแปลมาอีกที ผมขอยกเครดิตให้เค้าด้วยละกัน

เรื่องมันเล่าถึง ชีวิตของลาแก่ ตัวหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่กับชาวนา ลาตัวนี้แก่มากๆแล้ว วันหนึ่ง ชาวนาก็ได้พาลาแก่เดินออกไปข้างนอก ด้วยความที่ลาโง่เขลา ทำให้ลา ตกลงไปในบ่อดินเก่าๆบ่อหนึ่ง มันก็ร้องให้ ชาวนาช่วย ชาวนาก็ครุ่นคิดว่าจะหาทางช่วยเจ้าลายังไงดี คิดไปคิดมา ก็สรุปออกมาว่า ลาตัวนี้ก็แก่มากแล้ว คงใช้ประโยชน์อะไรอีกได้ไม่มาก บ่อดินบ่อนี้ ก็ต้อง กลบอยู่ดี จึงรีบไปเรียก คนในหมู่บ้าน มาช่วยกัน เอาพลั่ว ตักดินลงไปถมบ่อดิน ครั้งแรกที่ ดิน สัมผัสกับหลังลาแก่ตัวนั้น ลาแก่ก็ได้รู้ชะตาชีวิตของตัวเองทันที จึงร้องโหยหวน ออกมา อย่างสุดเสียง ชาวบ้านก็ไม่สนใจ ตักดินลงถมบ่อดินต่อไป ซักพักเจ้าลาก็เงียบไป ชาวนาก็ต้องก้มลงไปดูที่บ่อด้วยความสงสัย ส่วนชาวบ้านก็ช่วยกันติกดิน ถมลงไปเรื่อยๆ  น่าแปลกใจ ชาวนาสังเกตุเห็นว่า ทุกครั้ง ที่ดินลงไปในบ่อ เจ้าลาจะสะบัด แล้วก็ขึ้นมายืนบนดินเหล่านั้น  สุดท้าย เมื่อชาวบ้าน ถมดินลงไปเรื่อยๆๆลาก็ เหยียบดินขึ้นมาสูงเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็สามารถขึ้นจากบ่อได้

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อุปสรรค ไม่ได้มีไว้ให้ยอมแพ้ หากเรายอมแพ้ตั้งแต่เริ่ม เราก็แพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันทำอะไร เปรียบเหมือนกับดิน ที่คอยเป็นอุปสรรค เจ้าลา สามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้

เรื่องนี้ถ้ามองในมุมอุปสรรค เค้าก็สอนเราแค่นั้น แต่ผมมามองอีกมุมหนึ่งว่า ถ้าลาแก่ตัวนี้ ยังทำประโยชน์ได้ ไม่ต้องคอยให้คนอื่นเป็นที่พึ่งให้ตลอด ชาวนาก็คง หาทางช่วยด้วยความเต็มใจ อยากให้คนอื่น เห็นค่าในตัวเรา เราก็ควรทำตัวให้มีคุณค่าด้วย ^^ เหมือนกับเรื่องของความรัก ผมเห็นอะไรมาเยอะพอสมควร คิดว่า ตัวเองก็สามารถ พูดได้ในหลายๆเรื่อง ให้คำปรึกษาคนอื่นได้หลายๆคน ถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่เคยมีแฟนมาก่อนก็เถอะ

ความรัก ให้กันง่ายๆได้ แต่อย่าให้หมด เก็บไว้รักตัวเองบ้าง หวงแหนตัวเองบ้าง อย่าให้เค้า ไปทั้งตัว และหัวใจ

พลาดเมื่อไหร่ คนที่เจ็บที่สุดก็ืคือเราเอง คนจะมองไม่เห็นค่า ของความรัก เมื่อมันได้มาง่ายๆ เหมือนกับสิ่งของต่างๆ ของเล่นทั่วไป ได้มาง่ายๆ ก็ไม่หวงแหน ทิ้งๆขว้างๆ ไม่เห็น "คุณค่า" เคยมั้ย ที่คุณพยายามออดอ้อน ขอสิ่งของต่างๆจากพ่อแม่ กว่าจะได้มา ด้วยความยากลำบาก หรือเรา เก็บเงิน ซื้อสิ่งนั้นๆเอง

เราจะรักมาก หวงแหนมาก 

 จบเรื่องที่ไปโรงเรียนและ ^_^

 

มีอีกเรื่องนึง เมื่อคืนไป แอบเกเรมา (ช่วงสอบซะด้วย) ผมก็ได้ขึ้นไปร้องเพลงให้กับเจ้าของวันเกิด จริงๆแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปหรอก แต่เห็นว่าเป็นวันเกิดพี่เค้า ก็เลยไปเสียหน่อย มีแต่คนบอกว่าร้องเพลงเพราะ(แอบเขินอะ)ไม่รู้ว่า แซวเล่นหรือพูดกันจริงๆ 555+ เรื่องของเรื่องคือ เราไม่สบายใจ ที่เห็นคนสองคนไม่พูดกัน

ต่างคนก็คิดกันไปคนละแบบ คนหนึ่งก็คอยว่า เมื่อไหร่อีกคนจะเข้ามาขอโทษ อีกคน ก็คิดว่า คนนั้นไม่นึกถึงแล้ว ตัวเองก็อยากจะพูด แต่  ก็ไม่อยากจะรื้อฟื้นให้มีคนบางคน จะต้องนึกถึง

สุดท้าย ก็ต้องมีคนพูดออกมา ผมไม่รู้หรอกนะว่า ใครเป็นคนพูดก่อน แต่เห็นแล้วไม่สบายใจเลยจริงๆ

ไม่อยากจะให้เรื่องๆนี้ มาทำให้ คนที่มีความรู้สึกดีๆ กันมาเป็นเวลานาน ต้องเกลียดกันไป

ผมเข้าไปขอร้อง เข้าไปพูดแทนให้ ด้วยใจสัตย์จริง น้ำตาที่ไม่เคยไหลมาเป็นเวลานาน คิดว่าตัวเองเป็นคนเข้มแข็งแล้ว สุดท้ายก็อั้นเอาไว้ไม่อยู่ พรากเลยยT^T

 

ผมอยากให้อะไรที่มันแล้วก็แล้วกันไป รู้สึกดีๆกันต่อไป เหมือนที่เคยเป็นมา ^_^

 "เสมอมา และตลอดไป"~~~

 

Comment

Comment:

Tweet

เราเคยอ่านเจอมานะคะ

เเตกต่าง ก็คือ เเตกเเยก

ช่วยสมัครหน่อยนะคะ

http://luvuebo.exteen.com/

ขอบคุณค่ะ

#13 By LALALALA on 2009-12-21 17:52

ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกนะ

รู้แต่ว่า

หลังสอบเจอกัน

หึหึ

555+

#12 By BlacKCaT on 2009-12-20 23:53

ไม่เปิดอ่ะ มิ นง มินิ ใครจะทำไม หึๆๆ

#11 By J'aq on 2009-12-20 19:24

โหวววว
ซึ้งนะเนี่ย

#10 By BBbEW;) on 2009-12-20 17:27

โอ้! ชีวิต มีอะไรตั้งเยอะแยะ




^^ double wink

#9 By PiinGz (125.24.15.78) on 2009-12-20 17:22

อะไรที่ผ่านมา ถ้าเกิดมีอะไรซักอย่าง มาทำให้มันเปลี่ยนไป

มันก็คงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้












มั้ง 555+

#8 By Near on 2009-12-20 11:04

อ่อนไหว แต่ ม่าย อ่อน แอ ลั้ลลาาาาาา

#7 By Near on 2009-12-20 10:38

เข้ามาอ่าน........

#6 By Zephyrous Arabesque on 2009-12-20 01:16

... อยากเสียใจไปเลยไอแดง ..วันพรุ่งนี้ยังมี ๆ

#5 By .iPor (110.164.71.1) on 2009-12-19 23:31

rep บนของเรานะ
ลืมใส่ชื่อวะ !!

#4 By puppaduwoo (124.120.244.57) on 2009-12-19 22:56

ยังเห็นขาอ่อนๆเลย - -
จิงๆ ก้อชอบใช่ไม๊ละ 555

มุมมองความรักเหมือนกันแหะ
จิงๆ นะ
แต่เรามีแฟนแล้วนะ
55555555555555

ยิ้มเข้าไว๊ *
;]

#3 By (124.120.244.57) on 2009-12-19 22:55

~เสมอมา และตลอดไป~*

#2 By qtluz (58.137.15.210) on 2009-12-19 22:50

อัพยาวมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เฮ่อ อุปสรรคหรออ..
เหมือนแก้โจทย์ปัญหาอะไรบางอย่างหล่ะมั้ง
เลือกทางที่ดีที่สุด ให้เป็นคำตอบของโจทย์นั้น
...ประมาณนั้นหล่ะมั้ง

ต่างคน ต่างคิด
อีกคนก็ไม่รู้ความคิดของอีกคน
เป็นอะไรที่คาดเดาไม่ได้
แต่ถ้าสักฝ่ายเริ่มพูด อีกฝ่ายก็คงจะได้รู้สิน้า
หรือไม่ก็คงต้องมีคนกลางอย่างงี้สินะ ฮะๆ

เข้มแข็งไม่ได้หมายถึงว่าไม่มีน้ำตานะเออ
ฮ่าๆๆๆ open-mounthed smile



ท้ายที่สุด เปิดมินิคอนเสิร์ตที่ห้องดิ อยากฟังง ฮ่าๆ

#1 By nori* on 2009-12-19 18:10